Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

Statystyka ubezpieczeniowa – dalszy opis

Na zakończenie tego paragrafu wypada dodać (a może tylko zauważyć, gdyż wniosek ten wynika z wcześniejszych rozważań), że metody statystyczne są wykorzystywane nie tylko w badaniach, mających na celu ocenę działalności firmy, lecz również w praktyce ubezpieczeniowej. Stosuje się je przy podziale rozważanych zbiorowości (portfela ubezpieczeń oraz zbioru szkód) na podzbiory, według tzw. pozycji taryfowych przy opracowywaniu taryf. W procedurze tej nie kierujemy się żadną z klasyfikacji ubezpieczeń prezentowanych w rozdziale 3, lecz do ustalonej pozycji taryfowej zaliczamy te ubezpieczenia, dla których prawdopodobieństwo wypadku ubezpieczeniowego p oraz stopień natężenia dziaiania tego wypadku i są do siebie zbliżone (stopień natężenia i określa, jaką część sumy ubezpieczenia stanowi odszkodowanie za wypadek powstały w danym rodzaju ryzyka). Zarówno wielkość p, jak i są wyznaczane na podstawie danych statystycznych dotyczących podstawowych zbiorowości statystycznych w statystyce ubezpieczeniowej, tzn. portfela oraz zbioru wypadków ubezpieczeniowych (szkód). Statystyka ubezpieczeniowa obejmuje swym zasięgiem trzy podstawowe obszary. Są to:

– ocena bieżąca – ocena działalności firmy ubezpieczeniowej w badanym okresie,

– planowanie – informacje, które mogą być wykorzystane w wypracowaniu strategii działania firmy na przyszłość,

– praktyka ubezpieczeniowa – wykorzystanie metod i wyników statystyki ubezpieczeniowej przy konstrukcji taryf i modelowaniu podstawowych procesów w ubezpieczeniach (wsparte metodami matematycznymi).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.