Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

RACHUNKI WALUTOWE

Ekonomiczne znaczenie rachunków walutowych omówiono w rozdziale 7.2. Techniczno-operacyjną stronę obsługi rachunków walutowych ludności ilustruje przykład Pekao SA, który prowadzi je najdłużej i obsługuje największą liczbę rachunków. Zasady funkcjonowania rachunków walutowych są podobne we wszystkich prowadzących je bankach dewizowych, a jedynie oprocentowanie i wysokość minimalnego wkładu jest zróżnicowana. Na rachunkach walutowych „A” mogą gromadzić swoje oszczędności fizyczne osoby krajowe. Mogą one otwierać:

– rachunki walutowe a vista (na żądanie),

– rachunki walutowe terminowe.

Otwarcie rachunku walutowego następuje po złożeniu przez klienta wniosku o otwarcie rachunku i po wniesieniu wpłaty. Minimalna wysokość pierwszej wpłaty i utrzymywanego później salda rachunku wynosi w Pekao SA równowartość 100 dolarów (USD), a na rachunkach terminowych 500 USD. Wniosek powinien zawierać dane identyfikacyjne właściciela rachunku i wzór jego podpisu, złożony w obecności przedstawiciela banku, a także określenie waluty rachunku (np. dolary – USD, marki – DEM). Wniosek o otwarcie rachunku może być przysłany z zagranicy i wówczas własnoręczność podpisu na wniosku musi być potwierdzona przez polską placówkę dyplomatyczną, konsularną lub bankową, albo bank zagraniczny będący korespondentem, względnie przez notariusza. Rachunki walutowe mogą być prowadzone jako „r a – chunki wspólne” dla małżonków będących osobami krajowymi, co powinno być zaznaczone w umowie rachunku bankowego. Rachunkiem wspólnym może dysponować każdy z małżonków. Posiadacz rachunku walutowego może także ustanowić pełnomocnika uprawnionego do dysponowania rachunkiem jednorazowo lub stale, ale stałych pełnomocników nie może być więcej niż dwóch.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.