Portfel ubezpieczeń

Odpowiadając na tak postawione pytanie należy przede wszystkim wyraźnie podkreślić, że taryfa składek jest dokumentem, zawierającym aktualne stopy składek ubezpieczeniowych, opracowanym przez dział aktuarial- ny (matematyki ubezpieczeniowej) firmy ubezpieczeniowej. Dokument ten jest tak skonstruowany, że mamy w nim uwzględniony podział na poszczególne rodzaje ubezpieczeń oraz typowe ryzyka (obiekty i niebezpieczeństwa) dla danego rodzaju ubezpieczenia. W konsekwencji każdy ubezpieczający może zidentyfikować „swoje miejsce” w taryfie. Oczywiście oprócz stóp składek dokument, który nazwaliśmy taryfą składek, zawiera informacje dotyczące:

– ulg w płaceniu składek, tzw. bonusów wynikających ze specjalnych warunków (np. przy ubezpieczeniu od kradzieży z włamaniem kraty w oknach),

– dodatkowych dopłat do składki (malusów) wynikających z faktu, że ubezpieczane ryzyko przewyższa przeciętny poziom ryzyka z danej grupy (np. dodatkowa opłata za brak drzwi antywłamaniowych przy ubezpieczeniach od kradzieży z włamaniem),

– specjalnych procedur obliczania składki dla nietypowych okresów ubezpieczenia (zwykle dotyczy to ubezpieczeń trwających nie dłużej niż rok).

Należy podkreślić, że w ubezpieczeniach osobowych oraz majątkowych procedury ustalania stopy sUladkt fOZlilĄ Sl miedzy SOb. W \1}1 li ¿1 to przede wszystkim z różnicy między ubezpieczeniami osobowymi a majątkowymi, jeśli chodzi o procedury wydatkowania środków uzyskanych ze składek. W ubezpieczeniach życiowych pojawia się czynnik czasu, bowiem mamy w portfelu długoterminowe ubezpieczenia życiowe. Znając strukturę portfela (udział długoterminowych ubezpieczeń życiowych w portfelu) ubezpieczyciel może przyjąć, że pewna część składki pozostanie przez dłuższy okres w dyspozycji firmy ubezpieczeniowej (oszczędnościowa część składki). Zwykle ta część jest lokowana w inwestycje, w papiery wartościowe, w bankach itp. i przynosi korzyści firmie. Tak uzyskiwane dodatkowe dochody wpływają na kalkulację składki w ubezpieczeniach życiowych.

Specyfika ubezpieczeń majątkowych (zwykle krótki okres trwania ubezpieczenia) powoduje, że w procedurach wyznaczania składki nie bierze się pod uwagę dodatkowych dochodów, o których mowa przy ubezpieczeniach życiowych, lecz bazuje na założeniu, które dotyczy równości zebranej składki i spodziewanych wypłat odszkodowań w danym okresie. Ogólnie można stwierdzić, że procedura kalkulacji składki jest procesem złożonym i skomplikowanym. Zgodnie z przyjętymi zasadami w procesie tym powinny być respektowane trzy, tzw. złote reguły ubezpieczeniowe [3]:

– 1. Reguła równowagi składek i świadczeń (podstawowa reguła równowagi finansowej zakładu ubezpieczeń).

– 2. Reguła proporcjonalności składek i świadczeń.

– 3. Reguła równości składek.

Portfel ubezpieczeń – dalszy opis

Pierwsza z tych reguł dotyczy całego portfela i jest regułą, na której opierają się klasyczne metody wyznaczania składki netto w ubezpieczeniach majątkowych. W drugiej regule podkreśla się naturalną konieczność reakcji składki na sumę ubezpieczenia, tzn. wysokość składki jest funkcją sumy ubezpieczenia. Oznacza to, że składka rośnie wraz ze wzrostem sumy ubezpieczenia, maleje zaś z jej spadkiem. Zgodnie z własnością proporcjonalności składki pożądane jest, aby wzrost sumy ubezpieczenia o p% powodował wzrost składki o p%. Zwykle jednak w sytuacjach, o których mowa, jest to wzrost progresywny, tzn. jeżeli decydujemy się na wzrost sumy ubezpieczenia o p%, to składka rośnie o (p + q)%, tzn. wzrost wysokości składki nie jest proporcjonalny do wzrostu sumy ubezpieczenia (zwykle jest wyższy) chyba, że trafiamy na produkt ubezpieczeniowy, na który firma ogłosiła promocję.

Trzecia reguła bywa nazywana regułą składki sprawiedliwej, tzn. chodzi o rozłożenie składki proporcjonalnie do rozmiarów ryzyka, wniesionego przez każdego ubezpieczonego do tzw. wspoinoiy ubezpieczeniowej. Jest to reguła nawiązująca do idei indywidualizacji oceny ryzyka. Powiedzmy sobie szczerze, że jest to reguła bardzo piękna, lecz ciągle trudna do zrealizowania w praktyce z przyczyn technicznych. Indywidualizacja oceny ryzyka, a w konsekwencji – indywidualne ustalenie wysokości składki dla każdego ubezpieczonego – jest praktycznie bardzo rzadko stosowane, a tam gdzie zastosowano tego typu posunięcie, osiągnięto bardzo dobre rezultaty. Obecnie w ubezpieczeniach, przy coraz bardziej rozwijającej się technice komputerowej, kierunek na indywidualizację jest kierunkiem przyszłościowym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *