Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

PODSTAWY PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI UBEZPIECZENIOWEJ

Istotny wpływ na kształtowanie się przepisów regulujących działalność ubezpieczeniową w Polsce odegrały systemy prawne i gospodarcze tych państw, w których – z historycznego punktu widzenia – ubezpieczenia rozwijały się najprężniej. Dlatego też w zakresie regulacji prawnych ubezpieczeń istotny wkład w ich rozwój wniosły miasta włoskie, Hiszpania, Francja i Anglia. W 1901 r. we Francji została wydana pierwsza kodyfikacja prawa morskiego i ubezpieczeniowego. W Anglii regulacja prawna ubezpieczeń rozwijała się w drodze praktyki sądowej, a w 1906 r. istniejące prawo ubezpieczeniowe zyskało rangę ustawy pod nazwą „Marinę Insurance Act”.

Szczególnie regulacje prawne stosowane w Anglii miały olbrzymi wpływ na charakter prawa ubezpieczeniowego innych państw świata. Do dziś warunki umów ubezpieczenia morskiego niemal wszędzie są ustalane według wzorów angielskich.

Decydującą rolę w powstaniu i rozwoju prawa ubezpieczeniowego miało prawo ubezpieczeń morskich. Dopiero później – wraz z rozwojem ubezpieczeń od ognia, innych żywiołów czy ryzyka transportowego – rozwinęło się prawo ubezpieczeń lądowych, którym to mianem obejmuje się zazwyczaj wszelkie inne ubezpieczenia – poza morskimi. W tym zakresie ogromne znaczenie dla kształtowania się prawa ubezpieczeniowego miało ogłoszenie w 1896 r. w Zurychu projektu ustawy o umowie ubezpieczenia.

Już W XIX wieku warunki prowadzenia działalności ubezpieczeniowej nie były pozostawione swobodnemu uznaniu podmiotów gospodarczych, lecz powstawanie i działalność zakładów ubezpieczeń uzależniona była od uzyskania odpowiedniej koncesji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.