Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

Kompetencje pracowników merytoryczno-wykonawczych

Właściwie zostały już one przedstawione wcześniej – przy charakteryzowaniu specjalistów. Przypomnę więc jedynie pokrótce, że pracownicy ci powinni być:

– w pełni kompetentni w zakresie obsługi tych wszystkich procesów i procedur, które w przedsiębiorstwie już występują,

– efektywni (wydajni) w pracy pośrednio wynika z tego, że powinni dysponować niezbędnym doświadczeniem i wprawą,

– samodzielni,

– zdolni i skłonni do pracy zespołowej,

– uczciwi i lojalni,

– w dobrej formie psychofizycznej (powinni o nią dbać).

W przypadku dużej liczby pracowników merytoryczno-wykonawczych w danej firmie oraz większego zróżnicowania prac pod względem stopnia ich trudności można ewentualnie pracowników merytoryczno-wykonawczych podzielić na dwie grupy:

– pracowników merytoryczno-wykonawczych,

– pracowników operacyjnych.

Ci drudzy powinni być również przygotowani zawodowo, efektywni, samodzielni, odpowiedzialni, lojalni i uczciwi, umieć i chcieć pracować zespołowo, tyle że pracowaliby na stanowiskach, na których dominują prostsze, powtarzane (rutynowe) prace.

Pracownicy pomocniczy – według logiki powyższych podziałów – to ludzie bądź to wykonujący samodzielnie bardzo proste czynności (na przykład sprzątanie, obsługa szatni), bądź też ludzie bez kwalifikacji zawodowych, pomagający pracownikom wykwalifikowanym (na przykład pomocnik murarza czy pomoc kuchenna), niesamodzielni, pracujący pod ich nadzorem. Powinni być oni:

– wydajni,

– obowiązkowi,

– uczciwi i lojalni,

– w dobrej formie psychofizycznej.

Kompetencje pracowników pomocniczych

Wszyscy kierownicy i pracownicy, niezależnie od zakwalifikowania do tej czy innej grupy stanowisk, powinni być ludźmi o właściwym poziomie kultury osobistej. W zależności od hierarchii stanowisk kultura ta może być oczywiście bardziej lub mniej wyrafinowana. Niemniej poniżej pewnego poziomu („standardu podstawowego”) kultury nie powinien schodzić nikt, jeśli chce zachować status pracownika w firmie, która dba o swoje dobre imię (image).

Kwestią dyskusyjną jest to, czy należy w ramach powyższych kwalifikacji wprowadzać podział na stanowiska robotnicze i nierobotnicze. Póki co, podział taki jest wymagany przez GUS Jest też powszechnie stosowany w Polsce i – mniej powszechnie – na świecie (tak zwane białe i niebieskie kołnierzyki w kulturze anglosaskiej).

Niemniej z tego, że GUS wymaga takich danych dla celów statystycznych (abstrahując tu od stopnia anachroniczności takiego żądania), nie wynika jeszcze, że podziały na stanowiska robotnicze i nierobotnicze muszą być widoczne i obecne w kulturze każdej firmy.

Swego czasu (do 1974 r. włącznie) w Polsce funkcjonował podział na tzw. pracowników umysłowych i pracowników fizycznych. Kodeks pracy, który wszedł w życie 1 stycznia 1975 roku, zniósł ten podział, choć siłą inercji nazwy te w wielu miejscach pozostały jeszcze przez dłuższy czas w użyciu. Sporadycznie spotkać je można jeszcze dzisiaj.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.